اندازه گیری آرامش ذهن ما تا حد زیادی با مقدار زمانی که می توانیم در لحظه حاضر زندگی کنیم مشخص میشود. بدون توجه به اینکه دیروز یا سال گذشته چه اتفاقی افتاده و فردا ممکنست چه اتفاقی بیفتد یا نیفتد،

لحظه حاضر نقطه ایست که در آن قرار دارید . همیشه!

بدون تردید، بسیاری از ما به هنر روان رنجوری که عبارتست از: "هدر دادن مقدار زیادی از عمر مان به نگران بودن درباره چیزهای گوناگون" آراسته ایم!  ما اجازه میدهیم که مشکلات گذشته و نگرانیهای آینده بر لحظات کنونی ما چیره شوند، به حدّی که به اضطراب، سرخوردگی، افسردگی و نومیدی میرسیم. از سوی دیگر ما رضامندی، اولویتهای تعیین شده، و شادی خود را به تعویق می اندازیم و اغلب خود را متقاعد میکنیم که اوضاع «روزی» بهتر از امروز خواهد شد. دوستی می گفت «زندگی آن چیزیست که وقتی ما مشغول برنامه ریزی های دیگر هستیم اتفاق می افتد. » وقتیکه ما مشغول برنامه ریزی «برنامه های دیگر» هستیم، بچه های ما بزرگ میشوند، اشخاصی که دوست داریم از اطرافمان پراکنده میشوند و میمیرند، بدنهای ما از قواره خارج میشوند و رؤیاهای ما از دست میروند. خلاصه اینکه ما فرصت لذت بردن از زندگی را از دست میدهیم.

بسیاری از مردم طوری زندگی میکنند که گویی زندگی تمرین نهایی نمایشی برای تاریخی در آینده است.

زندگی این نیست.

در حقیقت، برای هیچ کس تضمینی وجود ندارد که فردا اینجا باشد. "حال"، تنها زمانیست که داریم و تنها زمانیست که روی آن کنترل داریم. وقتیکه توجه ما به زمان حال است، ترس را از ذهنمان دور میکنیم. "ترس" و نگرانی معمولاً درباره حوادثی است که امکان دارد در آینده روی دهد: نداشتن پول کافی ، مشکلاتی که برای فرزندانمان پیش خواهد آمد ، پیر شدن ، مردن و ...

برای مبارزه با ترس، بهترین راهبرد آن است که یاد بگیرید توجه تان را به زمان حال معطوف کنید.

 تمرین کنید که توجه تان در اینجا و در زمان حال باشد. زیرا تلاشهایتان بهره زیادی در بر خواهد داشت.

 

 

 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱۱