مدیتی

سفری جالب و اسرارآمیز به درون انسان

مدیتیشن یعنی هیچ کاری انجام ندادن و بی عملی محض در سطح بدن و ذهن که باعث احساس شادی زایدالوصفی در انسان می شود. تمرکز کردن و فکر کردن نیز نوعی انجام کار است بنابراین هنگام مدیتیشن لازم نیست فکر کنید یا حتی تمرکز داشته ب اشد. بی عملی محض حتی برای یک لحظه باعث خواهد شدکه در آرامش کامل به سر ببرید و در این لحظه مدیتیشن تحقق یافته و شما می توانید همواره این وضعیت را تجربه کنید و تا هر زمانی که مایلید حتی برای تمام بیست و چهار ذساعت در آن حالت بمانید.
مدیتیشن به معنای عدم فعالیت و گوشة انزوا اختیار کردن نیست که در واقع نوعی سفر است که باعث می شود زندگی شما حتی با کیفیت و لذت بیشتری همراه شود،‌ در حالی که شما هیچ گونه وابستگی به آن نداشته و صرفاٌ به عنوان یک مشاهده کننده از دور به اتفاقاتی که در زندگی تان می افتد نگاه می کنید.
پس هنگام انجام کارها نیز می توان مدیتیشن کرد. مثلا وقتی مشغول انجام کارهای خانه هستید، ظرف می شویید، غذا می پزید یا جارو می کشید نیز می توانید مدیتیشن داشته باشید. فقط کافیست جهت مشاهدة خود را از دنیای بیرون و آن چه در اطراف تان می گذرد به درون خود تغییر دهید. ما در طول روز مشغول توجه به هزار و یک چیز در دنیای بیرون از خود هستیم اگر این توجه را به دنیای بیرون نداشته باشیم ارتباط آگاهی با آن قطع شده درنتیجه در خودش استراحت کرده و آرامش می یابد. این که بخواهیم به جای توجه به بیرون فقط به درون خود توجه کنیم نیاز به آرامش دارد. فرض کنید شما مشغول تماشای یک گل هستید، هم گل وجود دارد و هم شما ولی آیا به نظر شما چیز دیگری هم وجود دارد که شما از آن غافل مانده اید؟ بله این که شما در حال تماشا کردن یک گل هستید و شاهدی در درون شما هست که شما را د رحال تماشا کردن گل مشاهده می کند. تنها این نوع مشاهده کردن مدیتیشن است.
آن چه مشاهده می کنید اصلاٌ مهم نیست شما می توانید به جای گل، رودها، درخت ها، ابرها و ماه و یا هر چیز دیگری را تماشا کنید، اینها هیچ کدام مهم نیست بلکه این کیفیت مشاهده است که اهمیت دارد.
علاوه بر این هر کاری که ما انجام می دهیم مثل قدم زدن یا نشستن نیز می تواند مدیتیشن باشد به شرطی که با آگاهی همراه باشد، یک مشاهدة‌ آگاهانه که به جای موضوع مشاهده به خود شما که مشغول مشاهده هستید توجه دارد و شما خودتان را در حال قدم زدن و یا در حالت نشستن و یا هر کار دیگری می بینید.

---------------------

مدیتیشن و خلسه

مدی تیشن درست مانند بسیاری از اعمال و کارهای متافیزیکی، کاری بسیار ساده و سهل است. این کار، روشی است برای رسیدن به یک هدف. شیوه یی است که با کمک آن، می توان به نتایجی دقیق دسترسی پیدا کرد.

عبادت یا تعمق ، شکلی ویژه برای تمرکز ذهن و یا داشتن اندیشه یی " مشخص "، که شخص قادر است ذهن را نظم بخشیده، و نوعی حالت ذهنی در فرد ایجاد کند تا آن را پرورش و رشد دهد. "مدی تیشن"، شکلی از افکار مشخص و هدایت شده است که به ما اجازه می دهد از طریق ضمیر ناخود آگاه ، و بعضی چیزهای دیگر ، موفق به درک چیزهایی شویم که تحت هیچ شرایط دیگر و با هیچ وسیله دیگر، امکان درک و آگاهی یافتن از آن ها برایمان ممکن نیست.

بنابر این مدی تیشن از اهمیتی بسزا برخوردار است، زیرا ذهن را به آگاهی و التفاتی باز هم والاتر هدایت می کند، و اجازه می دهد تا با سهولت و آزادی بیشتری از ضمیر نا خود آگاه کمک بگیرد. درست مانند رفتن به داخل کتابخانه یی عظیم برای فراگیری بیشتر علم و دانش.اما برای استفاده از کتب متنوع و گوناگون یک کتابخانه عظیم، نخست باید از محل کتابهای مورد نظربا خبر بود و در بعضی موارد، حتی از فیش های مخصوصی استفاده به عمل آورد.

هنر نظم آفرین مدی تیشن، برای شخصی که خواهان پیشرفت در مسیر معنوی است، بسیار اساسی و مهم است. بویژه هنگامی که بخواهد کارهای معنوی به مرحله اجرا در آورد. روان آدمی ، به شخصی شبیه است که در بین جمعیتی گم شده و هیچ شناختی از نظم و انظباط نداشته باشد. پس یکی از شرایط واجب مدی تیشن، داشتن انظباط و نظم دقیق است.
مدی تیشن در مراحل دعا و راز و نیاز با خدا باعث می شود تا ذهن و فکر شما از انواع تصورات باطل و افکار پوچ و زائد ، پاک شود، و سپس شمارا برای دریافت دستورات یا آموزشهایی آماده می سازد که از " بالا" فرود آمده، و برای شما در نظر گرفته شده است و یا به گونه یی ساده تر، مردم زیادی در عالم پیدا می شوند که به سهولت و سرعت، دست به دعا بلند می کنند تا به خدایشان دستور دهند کارهایشان را روبه راه سازد. چنین افرادی، پس از مشاهده این واقعیت که دعاهایشان هرگز بر آورده نشده است، دست به شکایت از خدا می زنند. اما بهتر است این اشخاص، نخست و پیش از کار، مراحل اولیه مدی تیشن را انجام دهند، و بعد به سراغ دعا و راز و نیاز با خدایشان بروند. مدی تیشن واقعی ، از چهار بخش یا مرحله تشکیل شده است:

1 - نخستین بخش _
از تمریناتی تشکیل شده است که فقط در جهت رشد و پرورش شخصیت و خلق و خوی واقعی شخص عبادت کننده است و بس. عمل مرتبط ساختن مدی تیشن، به شناخت و درک واقعی داشتن از باطن خویش، به آدمی کمک می کند زندگیش را تحت بهترین شرایط ممکن سعادت و نیکبختی، به تحقق در آورد. هنگامی که آدمی از نقطه نظر شخصی، خوشبخت باشد و بتواند روابطش را با دیگران بهبود بخشد، بویژه در موقع کار، همه چیز از وضعیت بهتری برخوردار می گردد. بنابر این هنگامی که مفهوم واقعی مدی تیشن را درک کنید، بر قابلیت و توانایی ذهنی شما نیز مسلما" افزوده خواهد شد.

2 _ مرحله دوم مدی تیشن _
ادامه طبیعی دستورات مجود در مرحله یکم است. این مرحله، کالبد فیزیکی را با باطن رفیع وارد ارتباط می سازد، و سپس باطن رفیع را با مائوی ملتی که به ان تعلق و وابستگی دارید، وارد ارتباط می سازد. پیش از آن که مبادرت به انجام مراحل بعدی مدیتیشن بنمایید، لازم است از زندگی پاک و خالص و نیکویی بهره مند باشید، و از هر نوع میل و خواسته سبکسرانه و ناشایست رهایی یافته باشید.

3 _ در مرحله سوم،
شخص عبادت کننده از حالا، کم کم از تحربیات دو مرحله اولی، بهره مند شده و منفعتهایی دریافت کرده است، اما در این مرحله اجازه پیدا می کند که درک و آگاهی معنوی را یز به فهرست صفاتش اضافه کند. در این سطح آدمی موفق می شودبه درجه یی از درک و فهم عرفانی برسد و همان طور که می دانید، فهم عرفانی با فهم ساده، بسیار فرق دارد. فهم عرفانی همانا آگاهی داشتن از این واقعیت است که " آگاه هستید " برای ذهن آدمی، در این حالت به منزله قابلیتی است که بتواندخود را شخصا" فهمیده و درک کند، و از وجود خویشتن آگاهی پیدا کند. این به باطن رفیع اجازه می دهد وضعیتمعنوی و روحانی خود را بهبود بخشد.

4 _
بالاخره نوبت رسیدن به مرحله مدی تیشن عرفانی می رسد. آن را از این جهت چنین نامیده اند که از نظریه های زمینی بی اندازه فراتر است، و در نتیجه از درک و فهم کسانی که موفق به رسیدن به این سطح نشده اند، خارج است. چهارمین مرحله مدی تیشن، مارا با کمک بند سیمین ، به نزدیک " ماهیت بزرگ " می رسیم. دو مرحله نخستین مدی تیشن بسیار الزامی و اجباری هستند، و پوینده ناچار است پیش از هر چیز، ذهنش را روی این دو مرحله اولیه متمرکز سازد.

پس از آن که از فن مدی تیشن، به درستی اطلاع پیدا کنید، بسیار حائز اهمیت است که به نوعی نظم و انظباط برسید، زیرا بازی مدی تیشن، یعنی بازی با آتش. آیا شما حاضرید به کودکی خرد سال اجازه بدهید که با یک بشکه باروت و یک جعبه کبریت بازی کند؟! در نهایت فقط یک بار اجازه چنین کاری می توانید بدهید، چون دفعه دیگری وجود نخواهد داشت! به همین دلیل، اختیاط و دقتی فراوان لازم است تا شما برای قدم گذاشتن به قلمرو متافیزیک، از خود نشان دهید تا به نقاط والا و مهم قلمرو دسترسی پیدا کنید.شما نمی توانید یک شبه ، وزنه های سنگین بدارید و چنانچه مبادرت به اینکار کنید به سرعت به افسردگی روحی مبتلا خواهید شد. این کار نوعی ورزش و تمرین روح به شمار می آید. چانچه شما به سمت مدی تیشن هجوم بیاورید به زودی پی می برید که شور و هیجانتان کاهش یافته است. تمرینات شما باید بر اساس نقشه یی بسیار مشخص و دقیق صورت بگیرد و از نظم و انظباطی وسواس گونه برخوردار باشد، و بسیار جدی عمل کنید، در غیر این صورتبسیار نحیف و دچار ناراحتی های ذهنی خواهید شد و این موضوع به راستی ناخوش آیند خواهد بود

 

 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱٢